غریبانه
عاشقانه های من

دردوردست

قویی پریده بی گاه ازخواب

شوید غبار نیل زبال وپر سپید.

لب های جویبار

لبریز موج زمزمه در بستر سپید.

درهم دویده سایه وروشن.

لغزان میان خرمن دوده

شبتاب می فروزد در اذرسپید.

همپای رقص نازک نی زار

مرداب می گشاید چشم تر سپید.

خطی زنور سیاهی است:

گویی بر ابنوس درخشد زر سپید.

دیوار سایه ها شده ویران.

دست نگاه درافق دور

کاخی بلند ساخته با مرمر سپید.

 

سهراب سپهری

 

وقتی این شعر را میخونم یه حس عجیبی دارم

 


شنبه 04 آذر 1391 | 19:21 | negar77 | ارسال نظر(1)
درباره وبلاگ

به وبلاگ من خوش آمدید.تنها چیزی که میتونم بگم اینه که اینجا تنها جاییه که حرف دلم را راحت میتونم بزنم.
نويسندگان
امکانات وب

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید