|
غریبانه
عاشقانه های من
کاش پاییز بودم. کاش چون پاییز خاموش ملال انگیز بودم. برگهای ارزو هایم یکایک زرد میشد. افتاب دیدگانم سرد میشد. ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ میزد. اشک هایم همچو باران دامنم را رنگ میزد . چه زیبا بوداگر پاییز بودم وحشی وپر شور ورنگ امیز بودم.
پنجشنبه 16 آذر 1391 | 13:53 | negar77 |
ارسال نظر(3)
|
||
| .: طراحی قالب وبلاگ : نایت اسکین :. |
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید